Het valt moeilijk te overschatten wat de ontdekking van de Nieuwe Wereld heeft betekend: voor Europa, voor de moderniteit en de ontwikkeling van het wereldkapitalisme, en niet in het minst voor die ‘ontdekte’ wereld zelf. Door het koloniale juk werd Latijns-Amerika vijfhonderd jaar geleden in de wereldeconomie verankerd als leverancier van goedkope grondstoffen.

Na tweehonderd jaar zogenaamde onafhankelijkheid blijven de meeste landen tot vandaag tweede- of derderangs spelers op het wereldtoneel, ondanks hun natuurlijke rijkdommen. Talloze bevrijdingsbewegingen en bloedige revoluties slaagden er niet in die verhoudingen te doorbreken. In heel wat landen werd de hoop op ontwikkeling en een menswaardig bestaan ondermijnd door het groeiende geweld van illegale netwerken en steeds nieuwe Amerikaanse doctrines.

Welk perspectief dient zich aan voor het subcontinent in een wereld in verandering, balancerend tussen de Verenigde Staten, Europa en China?

Lees meer over Latijns-Amerika en over de Monroe tot Donroe Doctrine.